حقیقت کرایفی

حقیقت کرایفی / تورج عاطف

در حالی این نوشته را می نگارم که 4 سال از در گذشت یکی از بزرگترین فوتبالیستهای جهان می گذرد .در آخرین سال از قرن بیستم ، او در یک رایگیری که توسط فدراسیون بین المللی تاریخ و آمار فوتبال انجام شد بعد از پله بعنوان دومین بازیکن قرن شناخته شد . نام این بازیکن هنریک یوهانس کرایف یا با نام مشهورش یوهان کرایف است و شاید اگر او در رده ملی صاحب عناوین بهتری از نایب قهرمانی در جام جهانی 1974 و عنوان سوم رقابتهای اروپائی 1978 بود می توانست گوی سبقت را از پله نیز برباید . گوئی ناکامی در عناوین ملی ارثیه ای است که برای دیگر نابغه بارسلونا یعنی لئو مسی از کرایوف رسیده است . البته او چندان هم بی افتخار نیست . او سه بار مرد سال اروپا شد و با آژاکس آمستردام و بارسلونا به افتخارات زیادی هم در عرصه بازیکن و هم در مسند مربیگری دست یافت . آوازه و شهرت او به قدری زیاد است که هلندی ها اصطلاحی به نام " حقیقت کرایفی " دارند که منظور از آن اطمینان بیش از اندازه به باورها و حقایق خویشتن و بی توجهی به دیگر وجوه مسائل و نگرشها است . کرایف مردی بود که بی گمان فوتبال بدون او روزگار دیگری داشت و بخش زیادی از زیبائی هایش را از دست می داد " چر خش کرایفی " حرکتی تکنیکی است که بی ارتباط به حقیقت کرایفی نمی توان داشته باشد یعنی بردن توپ به یک قسمت بدن و ناگهان چرخیدن غیر منتظره درست مثل حقیقتی که برای دیگران ناشناخته و برای خود شخص کاملا بر اساس آگاهی است . کرایوف حقیقت را به گونه ای سخت عجیب بیان می کند و در ابتدا برای دیگران قابل باور نیست خودش در این باره در کتاب " نوبت من " که بیوگرافی او است چنین می گوید

"زمانی که کارم شروع کرده بودم و برای خودم فلسفهای داشتم، مردم میگفتن حماقت نکن، ولی حرفشون برام اهمیت نداشت چون نتیجه کار میدونستم"

اما این بی کران اعتماد به نفس از کجا می آید ؟ خودش معتقد است که در آژاکس نه تنها فوتبال را یاد گرفته بلکه چگونگی رفتار را هم یاد گرفته است. این رفتار یعنی جنگیدن و به قول خودش آنقدر مردم اذیتت می کنند تا نابغه شوی !

او نابغه شد زیرا تلاش می کرد که بهترین باشد زیرا جمله مشهوری از تله سانتانا سر مربی فقید تیم ملی برزیل سر لوحه کار خود داد

• «اگر قراره یک ماشین از روت رد بشه بهتره اون ماشین رولز-رویس باشه».

او برای این که رولزرویس از رویش رد نشود همواره رویزلرویس باقی ماند و بی گمان این راز بزرگ موفقیت شماره چهارده مشهور تاریخ فوتبال است