نادر فوتبال ما

حکایت " نادر "/ تورج عاطف
ما برای خواندن این قصه عشق به خاک
خون دلها خوردهایم، خون دلها خوردهایم

ما برای جاودانه ماندن این عشق پاک
خون دلها خوردهایم، خون دلها خوردهایم

" نادر ابراهیمی "

نادر شعر ایران زمین بی گمان از بسیاری سرود که برای سر بلندی ایران عزیز چه رنجها برده اند.زنان و مردان بزرگی که بی هیچ چشم داشتی تنها عشق را بهانه قرار دادند و آن را نثار عزت واقعی وطن کردند. در روز سرد زمستانی در بهمنی دیگر به محفل عشقی رفتم که فوتبال در آن جریان دارد. در آنجا نه فحاشی است و نه کسی سنگ می زند و نه کسی خیال وطن فروشی دارد. آنجا فوتبال است و با فرزندان واقعی فوتبال که عاشقانه سالها برای این مرز و بوم و اعتلایش جان ها دادند. بسیاری از بزرگان آنجا بودند . غلامحسین خان نوریان و حسن آقا حبیبی و نادر خان لطیفی و... . بهانه فوتبال بود و قدردانی از موی سپید و فرصتی که مهیا می شود که زیر سایه بزرگترها باشیم در روزهائی که هنوز امجدیه هست که در سکوتش خاطرات قدیمی را برای دیوانگان و یا به بیانی عاشقان فوتبال تداعی کند.

میلاد بزرگ مردی نادر از فوتبال ایران زمین است . یکی دیگر از شاگردان حسین آقا فکری مردی که بزرگان زیادی را تحویل فوتبال این مرز و بوم کرد.

او نادرخان لطیفی است . مردی که از بازماندگان تیم ملی اعزامی به المپیک 1964 توکیو است . همین چند روز پیش بود که تیم امید ما از صعود دوباره به المپیک توکیو و این بار در توکیو 2020 عاجز ماند و به نوعی یادمان آورد که ما به جای آینده بیشتر رویای گذشته را می بینیم!

المپیک توکیو 1964 اولین دوره ای بود که فوتبال ایران به این رویداد جهانی صعود کرد . آن روزها هم قصه ها بسیار بود که شاید مهمترین آنها قهر شاهینی ها از تیم ملی بود که عازم این مسابقات شد اما فوتبال هم چون زندگی است . برد ها و باخت مهم نیستند و آن چه که می ماند مهربانی و رفاقت هائی است که در فوتبال این روزها چه بی کران کم رنگ است.

نادر خان لطیفی که به گفته خودشان موسس تیم نادر در 16 سالگی بودند و سابقه بازی در تیمهای نادر و شعاع و شاهین و تیم ملی ایران را دارند و دو بار هم سر مربی تیم ملی ناشنوایان در المپیک های 2001 رم و المپیک 2005 ملبورن بودند.

نادر خان لطیفی به واقع چون بسیاری از قدیمی های ایران زمین شخصیت نادری دارند .وقتی که ایشان در کنار حسن آقا حبیبی و غلامحسین خان نوریان ایستاده بودند چقدر دلتنگ می شدیم که چرا فوتبال ما اینقدر دور از عاشقانش هست .عمرشان دراز و سایه بزرگترها مستدام