رویای پیروزی

 1 1 ....../ تورج عاطف                     

یکی از مشهور ترین فیلمهای سینمای جهان " برباد رفته " است .  اثری که ویکتور فلمینگ بر اساس رمان مشهوری به همین نام توسط  مارگرت میچل نگاشته شده بود  کارگردانی و بر روی پرده سینما آورد  .  بخش عظیمی از فیلم ارتباط به حوادثی که در طی جنگ داخلی آمریکا است که در قرن نوزدهم رخ داده است در یکی از سکانس های مشهور فیلم رت باتلر که ایفاگر نقش او کلارک گیبل است وقتی از او پرسیده می شود که شانس پیروزی جنوبی ها بر شمالی ها را چقدر می داند از حقیقت با صراحت سخن می گوید . حقیقتی که پیروزی بر شمالی ها سخت است زیرا آنها کارخانجات اسلحه سازی و کشتی سازی دارند اما جنوبی ها مزارع پنبه و عده ای خود خواه ووقتی مسائل زندگی خصوصی او  بخاطر این اظهار نظر صریح مورد حمله قرار می گیرد از جماعتی عذرخواهی می کند  که رویای !  پیروزی آنها را خراب کرده است .

شب گذشته پس ازششمین صعود تیم ملی ایران به جام جهانی و به صف شدن وزیر ورزش و رئیس کمیته المپیک و معاون ریاست جمهور ... برای سهم خوا هی  بیشتر از این صعود ! ناخود آگاه به یاد  ترکیب " رویای پیروزی " فیلم و کتاب " بر باد رفته " افتادم . تیم ما برای ششمین بار به جام جهانی رفته است اما براستی  باید غرق شادی و سرور بیش از اندازه شد ؟ این که بسیاری از کشورها خواهان حضور در جام جهانی هستند و هم اکنون حضور تیمهائی چون ایتالیا و پرتغال ...  در این تور نمنت با تردید های بسیاری مواجه می شود دلیلی می شود که ما  همه چیز را در ورای این صعود از یاد ببریم ؟

ابتدا  باید بپرسیم چرا در حالی که فوتبال ما چون بسیاری دیگر از مسائل اجتماعی  ما غرق در فساد و سو مدیریت و  آینده نامعلوم هستند و نتیجه آن حذف تیمهائی چون استقلال و پرسپولیس از لیگ قهرمانان آسیا است باید از یاد ببریم که سرمایه هائی چون تا ج و پرسپولیس را به یغما برده اند ووعده سر خرمن حضور این تیمها در بازار بورسی می دهند که هزاران نفر ایرانی را به خاک سیاه نشانده است  دوباره بدهند و حالا سخن از رویای شیرین می کنند ؟

یازده ساله بودم که تیم ملی فوتبال ما  برای اولین بار در جام جهانی آرژانتین 1978 شرکت کرد جائی که بعدها فهمیدم قهرمانی اول آرژانتینی ها  در جام جهانی  برای پوشش گذاشتن بر جنایتات ژنرالهای آرژانتینی بدست آمد  و این برای باراول نبود که فوتبال عاملی  شد که چون حکایت مارکس گونه از آن بعنوان " افیون توده ها " نام می برند .  نزدیک به ربع قرن از فوتبال نوشته ام اما باید بگویم در روزهائی این چنین سخت بر اقتصاد و مسائل بغرنجی که بر این کشور می گذرد ترجیح می دهد رویای پیروزی خراب کنم و از جام جهانی رفتن  شادمانی نکنم . فوتبال سراسر از دروغ و تزویر و شیادی و فساد و خشونت  ... که نمونه بارز آن جماعتی است که فقر این ملت با نماد کولبری و فرهنگ این دیار با نماد نویسندگی را به سخره می گیرند نمی تواند مورد احترام باشد  برای من که شاهدم که کودکان سرزمین ساعتها  در جلوی مغازه ای  التماس می کنند که کسی برای آنها یک بسته بیسکویت بخرد و زنان کشورم  آنقدر مورد بی احترامی قرار می گیرند که  حضورشان در ورزشگاه ها نیاز به حکم دارد و مردمانی که هر روز غمگین تر و فقیر تر و نا امید تر می شوند  و ...زمانی فوتبال و جام جهانی مهم است که  فوتبال تبدیل به " افیون توده ها " و عاملی برای حکمرانی نابخردی نباشد